Nacera Belaza
Dansproductie van Compagnie Nacera Belaza i.s.m. Moussem.eu
Elke creatie van Nacera Belaza is gebaseerd op de relatie van de mens met zijn omgeving, op het spirituele spanningsveld tussen geest en lichaam. Nacera en haar zus Dalila gebruiken herhaling en variatie intensief om een tranceachtige, overstijgende ervaring op te roepen. Elke productie van de Compagnie Nacera Belaza creëert een ruimte die overloopt van spanning, maar tegelijkertijd provocerend leeg is. Een rauw, maar zintuiglijk landschap waarin volume en leegte met een wetenschappelijke precisie naast elkaar bestaan. De Belaza-zussen onthullen alles en niets en grijpen het publiek daarmee bij de strot.
Le Trait, of koppelteken, verbindt de drie onderdelen van de nieuwste creatie van Nacera Belaza: twee solo’s en één duo. Met de twee solo’s experimenteren de twee zussen Dalila en Nacera met eenzaamheid, een gevoel dat ze nodig blijken te hebben om de wereld in hen te kunnen ontvangen. Met het duo van twee Algerijnse jonge dansers verkent Nacera ook het verband tussen traditionele Algerijnse dans, bepaalde sacrale rituelen en haar eigen schriftuur dat bestempeld wordt als gewild hypnotiserend.
« Car si elle emprunte une forme minimaliste, la danse de Nacera Belaza est infiniment généreuse, invitant le spectateur à faire un chemin en soi pour mieux aller à sa rencontre. Toute sa puissance réside là, hors du spectaculaire, dans l'intensité de l'infime, laissant se développer une expérience du sensible, révélant une poésie propre à faire surgir mille et une images, sans jamais en représenter aucune. »
Nacera Belaza is in haar werk steeds op zoek naar de fijne lijn tussen spiritualiteit en plezier. Zij probeert haar kunst in overeenstemming te houden met haar islamitisch geloof. Getrouw aan haar sobere levensstijl zijn haar creaties toch verleidelijk en frivool. Komend vanuit de Franse hiphopscène loopt haar hedendaagse dansparcours langs Nina Simone over Algerijnse gnawa-rituelen naar een radicaal eigenzinnige danstaal met hypnotiserende beelden en geluiden. Onvermoeibaar en eindeloos dezelfde beweging herhalen, opnieuw en opnieuw (Le Cri). Het leven als een rechte weg zonder ontsnappingsroutes, op het ritme van de in slow motion wegtikkende tijd (Les Sentinelles). De vluchtige sensatie even vrij van angsten te leven, vrij van lichamelijke beperkingen, even afstand te nemen van “zichzelf” om “alles” te zijn (Le Temps Scellé).
Deze productie gaat in première op het 66ste Festival d’Avignon op 8 juli 2012 in de Salle de Montfavet.
Choreografie & dans:
Nacera Belaza
Dalila Belaza
Mohamed Ali Djermane & Lotfi Mohand Arab