Rafik El Maai

Eerst en vooral is hij schatplichtig aan de Samaâ, een mondelinge traditie afstammend van de soefibroederschappen, die bestaat uit meditatie, verheerlijking en lofzangen op God en zijn Profeet. Dit spiritueel repertoire verkent de betekenis van het proza van middeleeuwse soefimeesters als Ibn Al 'Arabi, As Sushturi, enz. Vandaag laat Rafik El Maai, via zijn originele stemtimbre, hun meditaties weerklinken in het hart van Europa, hetzij in interreligieuze concerten, hetzij als voorman in zijn eigen muzikale ensemble, dat hij enkele jaren geleden in Brussel oprichtte en sindsdien voorzit. Daarnaast werd Rafik El Maai ook ondergedompeld in de eeuwenoude, traditionele Arabisch-Andalusische muziek. Tijdens zijn jaren aan het Conservatorium van Tanger raakte hij volledig doordrongen van het ruime muzikale patrimonium van de Andalusische noubas, alsook van de erfenis die ‘van meester op leerling’ werd doorgegeven door twee grote emblemen van dit Marokkaanse repertoire: Feu Cheikh Mohamed Mahdi Temsamani en Maître Cheikh Zaytouni Sahraoui. Deze twee laatste zijn boegbeelden van de Arabisch-Andalusische muziek (alsook van de Samaâ) uit de vorige eeuw in Marokko.
De samensmelting van de zogenoemde ‘heilige’ gezangen met de ‘geleerde’ muziek betekende een verrijking voor het repertoire van Rafik El Maai. Maar hij houdt het niet alleen bij deze muzikale achtergrond, via het muzikale experiment en de ‘verwarring’ van genres gaat hij op zoek naar een ongeziene esthetische authenticiteit.